كه ثلث مال براى حجّ كافى باشد مخارج حجّ را برمىدارند و بقيّهء ثلث را در موارد ديگر مصرف مىكنند . مسألهء 130 ) اگر كسى وصيّت كند كه برايش حجّ نذرى يا حجّ افسادى « 1 » يا حجّ مستحبّى بجا بياورند ، هزينهء آن از ثلث مال برداشته مىشود و اگر ثلث كفايت نكند و ورّاث كبير باشند و اجازه ندهند ، عمل به وصيّت واجب نيست ، ولى احتياط مستحبّ آن است كه ثلث مال او را در كارهاى خير صرف كنند . مسألهء 131 ) هرگاه كسى كه حجّ بر او مستقرّ شده ، بميرد بر ورثه واجب است در همان سال اوّل مرگش براى او نايب بگيرند و اگر چه حجّ ميقاتى كفايت مىكند ولى چنانچه نايب گرفتن از ميقات در آن سال ممكن نباشد بايد از شهر ميّت نايب بگيرند و در اين فرض تمام هزينه‌ها از اصل مال برداشته مىشود . مسألهء 132 ) اگر در سال اوّل مرگ ميّت ، نايب پيدا نشود مگر با اجرت بيشتر از مقدار متعارف ، واجب است با اجرت بيشتر نايب بگيرند تا از سال اوّل تأخير نيفتد . مسألهء 133 ) اگر كسى وصيّت كند كه هزينهء حجّ او از مال خاصّى

--> ( 1 ) - يعنى حجّى غير از حجّت‌الاسلام كه ميّت در زمان حياتش آن را به طورى انجام‌داده كه واجب است اعاده شود